Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19662 K.2011/8721

Geceleyin silahla gasp suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-h, 62/2.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/2.maddesi gereğince cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına,

sanığın Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2003 tarihli ve 2001/1027 esas, 2003/1229 karar sayılı ilamıyla 151.856.000 Türk lirası ağır para cezasına mahkum olmuş olması ve bu cezasının 06/06/2004 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle anılan kanun'un 58.maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair GAZİANTEP 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2006 tarihli ve 2005/493 esas,

2006/193 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/08/2009 gün ve 43291 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 02/09/2009 gün ve KYB/2009/195064 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/09/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki 151.856.000 Türk lirası ağır para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması ve tekerrüre esas alınamaması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı,

2- Sanığın, 5237 sıyılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-c maddesindeki haklardan, ancak koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılacağı,

Gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Sanık ve savunmanının yokluğunda Mahkemece verilen 27.04.2006 günlü hüküm sanık ... savunmanı Av. Özlem İnce'ye 15.05.2006 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği; anılan kararda kanun yolu için öngörülen 7 günlük sürenin "tefhimden" başlayacağının bildirilmesiyle yapılan tebliğin kendisine bağlanan sonucu doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek;

1- Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2006 tarih ve 2005/493 Esas 2006/193 karar sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,