Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19792 K.2010/19198

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, 5237 Sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılması ve 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanması sırasında en üst oranda artırım yapılması suretiyle aynı Yasanın 61/son maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıkların , 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,