Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19964 K.2013/1542

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, açık kimlikleri tespit edilmeyen üç arkadaşıyla birlikte mağdurun parasını yağmaladıktan sonra, olay yerine geldikleri araca binip kaçtıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 149/1-c maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,