KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/20134 E., 2012/20730 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...'in şikayeti devam eden yakınana karşı hırsızlık eylemini işyerinin kepenk kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdiği ve üzerinden 6136 sayılı yasa kapsamında yasak sayılan sustalı çakı ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet ve mala zarar verme suçlarından zamanışımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Kasıtlı suçtan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması istenmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK’nun 226 /1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması
3-Gerekçeli kararın 2 ve 3. sayfalarının hakim tarafından imzalanmaması suretiyle CMK’nun 219. maddesine aykırı davranılması,
4-Suç tarihi itibariyle gece işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b-3.maddesi gereğince “uzlaşma” hükümlerine bağlı olduğu gözetilerek, aynı yasanın 253 ve 254. maddeleri uyarınca mahkemece yöntemine uygun olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/20134, K. 2012/20730, 19 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama