KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/21655 E., 2011/7023 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, kasten yaralama, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar savunmanı ve katılan ... vekili
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
647 sayılı Yasanın, 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
II- Yağma ve kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince
Yasal süresinden sonra sanıklar ... ve ... savunmanınca yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları ile sanıklar savunmanının 03.01.2011 tarihli dilekçe ve sanıklar ... ve ...’in 03.01.2011 tarihli dilekçe içeriğindeki vaki talepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kendilerini ayrı ayrı vekil ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine ayrı ayrı 1.250 TL vekalet ücreti tayini gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesi ve bununda CMK. 326/2.maddesi gereğince sanıklardan “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/21655, K. 2011/7023, 9 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama