Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/2204 K.2012/5033

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınana ait kamyonetin yan tarafında monte edilmiş olan akünün sanık tarafından çalındıktan sonra ağabeyi ... ’in kaldığı çadırın yan tarafına bırakıldığı; ...’ın, kardeşinin daha önce de hırsızlık yaptığını bildiği için aynı gün çevrede gördüğü polislere kendiliğinden gidip aküyü teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/1. madde ve fıkrasında tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışmasız bırakılması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan Saray Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.10.2007 gün ve 2005/97 esas, 2007/210 sayılı ilamında birden fazla hırsızlık suçundan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının 765 sayılı TCK’nun 491/2 ve 522/1. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,