Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/22228 K.2012/21574

2-) 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı Kanunun TCK.nın 62/1, 54, 63. maddeleri -(1 yıl 8 ay hapis, 500.00 YTL adli para cezası)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK. nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi ile uygulama yapılırken temel adli para cezasının 450 TL. den fazla olamayacağının gözetilmemesi suretiyle sonuç adli para cezasının fazla tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis ve 600 YTL adli para cezasının "2 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası", 5237 sayılı Yasanın 62.maddesinin uygulanması sonucunda hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis ve 500 YTL adli para cezasının, "1 yıl 8 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası" olarak yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü müşteki ...'in, erken saatlerde büfeyi açtığı, kızı ... ile yanında çalışan ...'nın büfede dolap yerleştirdikleri, müşteki ... ve ...'un büfenin etrafında oturdukları, bu sırada sanık ...'in geldiği bel hizasında tuttuğu cekete sarılı tabancayı ...'e doğru yönelterek “Arpaları çıkar, haracımı almaya geldim” diyerek tehditte bulunduğu, müşteki ...'in de sanık ...'i daha önce tanıyor olmasının verdiği rahatlıkla “Git işine, benim başımı belaya sokma” diyerek karşılık verdiği, sanık ...'in bu sefer tabancayı tam olarak göstererek “A... koyduğumun haracımı almaya geldim" diyerek seslendiği, müşteki ...'in yerinden kalkarak,

sanık ...'in sarhoş olmasından da faydalanarak sanığı boynundan tutup yere düşürdüğü ve hemen üzerine atladığı, bu sırada büfenin yanında bulunan ...'un da ...'in yanına gelerek sanığın üzerine atladığı ve elindeki tabancayı aldığının anlaşılması karşısında, eylemin bütün olarak 5237 sayılı Yasanın 149/1-a maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; sanığın sarhoş olması sebebiyle müştekinin korkmadığından bahisle yağma suçunun unsurlarından olan cebrin gerçekleşmediğini kabul ederken, diğer taraftan yağma suçunun unsuru olan tehdit suçunun oluştuğu kabul edilerek,

aynı zamanda çelişkiye de düşülerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,