Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/22460 K.2013/4328

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden önce yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri uyarınca, davaya bakmanın Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinin gözetilmemesi,

2- Hırsızlık suçunu yakınanın işyerinde gerçekleştiren sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Yakınanın bileziklerin alındığını farketmesi üzerine kapıyı kilitleyerek alarma bastığı ve polise haber verdiği bunun üzerine yakalanacağını anlayıp suç ve delillerinden kurtulmaya yönelik olarak çaldığı altını tezgahın üzerine bırakan sanığın teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık eyleminde 5237 sayılı TCK. nın 168. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı halde, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek, yerine ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Yasanın 168. maddesi ile uygulama yapılması,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 491/3, 62, 522, 81/2, 95/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde

yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca, her iki Yasaya göre verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması zorunluluğu,

5-5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

6-5237 sayılı Yasa hükümleri lehe görülerek uygulama yapıldığı halde, erteleme konusunda 647 sayılı Yasanın 6. maddeleriyle değerlendirilme yapılmak suretiyle karma hüküm tesisi,