KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/23894 E., 2012/23054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiş; kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin, adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya niteliği bulunmadığından somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendi yerine (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından,
sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan, Finike Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.05.2002 gün ve 2002/71-98 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen ve müştereken" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/23894, K. 2012/23054, 6 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama