KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/24508 E., 2013/4091 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede
1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK. hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde olaya uygulanması sonucunda; lehe Yasa değerlendirilmesi yapılırken, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki Yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 765 sayılı Yasa ile yapılan uygulama sanık yararına olduğundan;
adli sicil kaydı içeriğine göre hırsızlık suçundan 7.6.2003 tarihinde infaz edilmiş, Giresun Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/736 Esas, 2002/976 Karar sayılı 2 ay 6 gün hapis cezası içeren ilamıyla tekerrüre esas önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCY’nın 81/2. maddesiyle uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede :
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 193/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 12.05.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/24508, K. 2013/4091, 7 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama