Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/24896 K.2012/2099

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yakınan ... ...'ya karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1 maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 17/11/2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Yakınan ... Bilgin'e karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın yakınanın konutunun kapı camını kırıp elini uzatarak içeriden aldığı yedek anahtar ile kapıya ait giriş kilidini açıp hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı Yasanın 493/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan yasanın 492/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-) Yapılacak uygulamaya göre, suç vasfı ile ceza miktarına göre; 8.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,