Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/25152 K.2012/23502

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'nın yakınana ait konuta, yakınanın oğlu ... ile birlikte gittikten sonra, ayrılırken evin anahtarını aldığı ve tanık ...'in de evden ayrılmasından sonra sanıkların, sanık ...'nın haksız ele geçirdiği bu anahtarı kullanarak, kapıyı açıp, suça konu eşyayı çaldıkları, olayın anlaşılması üzerine, sanık ...'ün kendisinde bulunan altın ve parayı teslim ettiği, sanık ...'in altınların satışından aldığı paranın yerini gösterdiği,

altınları sattıkları yerleri göstererek buralardan alınıp iade edilmesini (paraların emanete alındığı) sağladıklarının ve bu şekilde kısmi geri vermeyi sağladıklarının anlaşılmasına göre, yakınandan 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, anılan maddenin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,