Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/25442 K.2013/5220

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık yapmak için katılan kuruma ait yurt binasına kapı camını kırmak suretiyle giren sanık için mala zarar vermek ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. madde ve fıkraları ile hükme esas alınan 06.02.2003 ve 11.06.2004 tarihli raporlarda irdelenen 765 sayılı TCK’nın 47. maddesindeki düzenlemelerin tıbben farklı koşullara bağlı olduğu düşünülmeden, başka suçlar nedeniyle aldırılan bahse konu raporlara dayanılmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile uygulama yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ve takdire de dayanılmadan cezadan asgari oranda indirim yapılması,

3- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,