KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/2608 E., 2012/5598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek Tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2-) 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 491/4. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, şikayetçi olan yakınanın çantasını çalışma saati içinde okul açık iken öğretmenler odasında koltuğun üzerinden çaldığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 491/4, 522 ( hafif ) 59/2. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 62, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak lehe olan 765 sayılı TCK ile uygulama yapılması zorunluluğu,
Kabule göre de;
3-) Sanığın adli sicil kaydında gözüken ve lehe yasa belirlemesinde 765 sayılı TCK'nun 522/son maddesi uyarınca mükerrir kabul edilen, aynı yasanın 81/1. maddesi uyarınca suç tarihinden önce yerine getirilmiş aynı neviden hükümlülüğünün bulunmadığının gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/2608, K. 2012/5598, 21 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama