Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26244 K.2012/20967

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; suç arkadaşı ile birlikte hareket ederek, gece saat 22.30 sıralarında yakınanın evinin tel örgüsünü kişisel çeviklik gösterecek biçimde aşıp, evin sağlam ve dayanıklı kapısını zarar vermeden tornavida ile zorlayıp açan ve içeri girerek hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde, lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede bu suç dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1 (normal değer), 81/2-3. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53, 116/1-4, 119/1-c, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253, 254 ve 255. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükmü de değerlendirilerek, sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,