Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26374 K.2013/1189

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın hırsızlık suçunu işlemek için katılanın aracının cam lastiklerini kestiğinin anlaşılmış olması karşısında; sanık hakkında mala zarar vermek suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Kilitli vaziyette park halinde bulunan aracın camını çıkarıp içindeki muhtelif giyim eşyasını çalan sanığın, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği ve eyleminin 5237 sayılı 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1.maddesi ile hüküm kurulması,

2) Müşteki anlatımı doğrultusunda, suçun 21.00-06.00 saatleri arasında, tam olarak belirlenemeyen bir vakitte işlendiğinin anlaşılması karşısında, uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 143.maddesi ile cezada artırım yapılması,

3) Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,