Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26966 K.2012/23980

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınana ait aracın kapısına zarar verilerek içeri girilip, hırsızlık suçunu gerçekleştiren sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçunu da oluşturması karşısında, zamanaşımı içerisinde bu suçtan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

Sanığın Adana 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/532 Esas ve 2005/455 sayılı Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-29.08.2006 tarihli görgü, tespit tutanağına göre; yakınana ait aracın sol kapı kilidinin sert bir cisimle kırılmak suretiyle açıldığı ve araca ait teybin yerinden sökülerek alındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b.maddesine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,