Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/27714 K.2012/23954

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki anlatımlarında suçlamayı inkar ettiği, yakınanın ise bu konuda bilgisinin bulunmaması nedeniyle, sanığa bu durum açıklattırılmadan eylemin gece işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçundan 5237 sayılı yasanın 143. maddesiyle; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise 116/2-4 maddesiyle hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesinin uygulanması sırasında, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, en üst oranda artırım yapılması suretiyle aynı Yasanın 61/son maddesine aykırı davranılması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıvermeye eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; denetime olanak sağlaması bakımından tekerrüre esas alınan cezanın hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b-3.maddesi gereğince “uzlaşma” hükümlerine bağlı olduğu gözetilerek, aynı Yasanın 254.maddesi uyarınca mahkemece yöntemine uygun olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,