Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/27748 K.2012/1615

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.11.2009 günlü görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan her bir cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.un 318. Maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanık ... hakkında yağma ve insan öldürmeye kalkışma suçu ile sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yakınanın, sanıkları cezadan kurtarmak için yargılamanın sonlarına doğru, suça konu telefon ile paralarının gerçekte yağmalanmadığını ve olay sırasında düşmüş olduğunu ileri sürüp bunu da kanıtlayabilmek amacıyla işyeri komşusu olan tanık Münir tarafından olay yerinden alınan para ve telefonunun saklandığını ve kendisine iki ay sonra verildiğini söylediğinin anlaşılması ve sanıkların TCY.nın 168.

Maddesi anlamında bizzat pişman olarak iadeyi gerçekleştirdiklerine ilişkin başkaca kanıt bulunmaması karşısında tebliğnamedeki yağma suçuna ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiş; sanıkların birlikte yağma suçunu işlemelerinden sonra, sanık ...’nın kendilerini yakalamak isteyen yakınanı öldürmek için ateş etmesi biçimindeki eyleminin TCY.nın 82/1-h. Maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 81/1.

Maddesiyle hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,