KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/27933 E., 2012/3150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2012
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Kapı kırmak suretiyle hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 495/1-2, 59/2, 81/2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 14 ay hapis cezası; sanık ...'ın 765 sayılı Kanun'un 495/1-2, 59/2. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...
Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/1996 tarihli, 1995/98 esas, 1996/94 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe uygulanması talebi üzerine, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 145/1, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin ...
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2005 tarihli ve 2005/251-341 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09/11/2009 gün ve 2009/12851/63010 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2009 gün ve KYB/2009/15919 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 14/12/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,
herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.
TÜ RKMİLLETİADINA
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/27933, K. 2012/3150, 28 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama