Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28456 K.2013/8642

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY.nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, yol üzerinde bulunan yakınanı bir araca zorla bindirerek götürdükleri evde silah çekip 20.000 TL para istedikleri, yakınanın eşi ve abisini telefon ile arayarak paranın bir banka şubesine havale yapılmasını talep ettiği,

daha sonra sanık ...'ın gece yakınanı dağlık bir alana götürüp tehdit ederek dönüş yolunda yakınandan 30 TL ve 70 TL olarak iki kez para aldığı ve sanıkların bankadan para çekmeye geldiklerinde kolluk tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların sübut bulan eyleminin, 5237 sayılı Yasa çerçevesinde yağma suçunun yanı sıra silah kullanılarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu da oluşturduğu halde bu suçla ilgili bir değerlendirme yapılmaması,

2-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 499, 59/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-a-c-d-h, 62/1, 53, 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar lehine olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,