Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28526 K.2013/797

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın konutunun demir kapısını sert bir cisim ile zorlayarak ve camı kırarak maddi zarar oluşturup hırsızlık suçunu işlediği ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 151/1 ve 116/1 maddelerine uyan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturması nedeniyle zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2-)Sanık hakkında, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,