Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28902 K.2013/2084

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, yakınanın konutunun kapısı sert bir cisim ile zorlayarak maddi zarar oluşturarak açıp içeriden hırsızlık yaptığı ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 493/1, 522 (pek fahiş) maddelerine göre, 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/1, 53; 151/1, 53. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

bu suçlar yönünden 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, sonucuna göre, sanığın lehine olan, yasa hükümlerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, Kabule göre de;

3-) Suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,