Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/28954 K.2013/2740

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan aynı Yasa'nın 150/2. maddesiyle cezalardan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, sanığın, iş yerinde yakınanı itekleyerek yere düşürdükten sonra,

kasada ki parayı alarak eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında hakkında. 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesi ile ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde aynnı Yasa'nın 149/1-e maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.