Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/29088 K.2010/411

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2009 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık yaptığı konutta katılan ile karşılaşınca kaçmaya başlayan ve saklanmak için girdiği ... isimli kişinin evinde yakalanan sanığın, bağırma sesleri üzerine buraya yönelen katılan tarafından görüldüğünün anlaşılması karşısında; katılanın sanığı araması sırasında takipte kesinti oluşup oluşmadığı araştırılıp saptanmadan, suçun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; geceleyin katılana ait konuta girilerek yapılan hırsızlık eyleminin,yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nun 116/2-4.maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde, bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması,

4- Hırsızlık yapmak için girdiği konutta yatak odasını ve dolapları karıştıran, giysileri yere atan ve katılana ait ceketi yırtarak içinde bulduğu bir adet çakmak ile 10 Türk Lirası parayı çalan ve katılanın eve gelmesi üzerine daha fazla para ve eşyayı alamadan kaçan sanığın,gerçekleştirdiği eylem biçimi ile hırsızlık kastını suça konu çakmak ve paraya özgülemediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 145/1.maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak bu hususların kabul edilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe gösterilerek anılan maddenin tatbik edilmemesine karar verilmesi,

5- Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin 1-2-3. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,