Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/29194 K.2013/2694

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü tespit edilemeyen zamanda yakınana ait park halindeki otonun (pek aşırı değer) muhkem nitelikteki kapısını sert bir cisimle zorlayıp düz kontak yaparak çalıştırıp çaldığının anlaşılması ve yakınanın şikayetçi olduğu olayda; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı dikkate alındığında, öncelikle denetime olanak verecek şekilde her iki yasa ile uygulama yapılıp, mala zarar verme suçundan uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği,dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 6 ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmemesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,