Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/2920 K.2010/132

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.1.2009 kenar yazısı, 11.01.2007 ve 12.02.2008 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde

Nitelikli yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nın 149/1-(a)-(c)-(h) maddesine uyan biçimde, silahla, birden fazla kişiyle ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu durumun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. mAddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasından “giderinin sanıklardan müteselsilen” sözleri çıkarılarak yerine “giderinden harcanmasına neden oldukları tutarın sanıklardan ayrı ayrı” sözlerinin yazılması,

sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının sonuna “aynı Yasanın 53/3. maddesi uyarınca sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,