KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/29204 E., 2012/3599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, Dolandırıcılık, 6136 sayılı yasaya muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararda, yasa yolu bildirimi; “ 7 gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya zabıt katibine bulunulacak beyanla Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere, açıkça okunup anlatıldı” şeklinde olup, yasa yolu bildiriminde, sürenin başlangıcının bildirilmediği ve kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca, sanığın 11.03.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.03.2009 tarih ve 2005/309-2008/63 sayılı karar kaldırılarak yapılan incelemede;
16.05.2002 olan suç tarihinin hükmün başında yanlış yazılması, yerinde giderilebilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanığın dolandırıcılık suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 503/1, 102/4, 104/2 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 157/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının,
Sanığın hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarında ise, 765 sayılı TCK.nun 491/3 , 6136 Sayılı Yasaya 13/1. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 16.05.2002 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçtiğinin anlaşılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/29204, K. 2012/3599, 1 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama