Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/29392 K.2013/5647

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesine uyan eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçu yanında, ayrıca aynı Yasanın 116/2, 119/1-c maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığı ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme; suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu bakımından uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, bu suçlarla ilgili uygulama yapılmak suretiyle sanık yararına yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de:

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,