Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/29958 K.2013/3536

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay günü yakınanın işyerinin kapısının asma kilidini yanında evrakları ayrılan arkadaşları Çilem ve Akın ile birlikte kırıp içeriden matkap, hilti ve benzeri eşyaları çalıp at arabasına yükledikleri sırada ihbar üzerine gelen polis ekiplerince yakalandığı, çalınan eşyaların ise arkadaşı Çilem tarafından götürüldüğünün anlaşılması karşısında, eylemin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma hükümleriyle uygulama yapılması,

2- Sanığın evrakları ayrılan diğer sanıkların yakalanmasını sağladığı, sanık Çilem’in ise çaldıkları eşyaların yerini gösterip iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılaması gerektiğinin düşünülmemesi, 3- Sanığın diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içinde yüklenen suçu işlediği gözetilmeden koşulları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle hüküm kurulması,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,