Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/3120 K.2010/3848

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yanında çalıştığı katılanın iş yerinde uyuduğu sırada, dolaptan suça konu para ve aracın anahtarını alıp, bu anahtar ile sokakta park halinde bulunan aracı çalıştırarak çalması biçimindeki eyleminin, bir bütün olarak 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesine uyan tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın, yakınanın hem parasını, hemde aracını çaldığından bahisle, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde zincirleme suç kabul edilerek, aynı yasanın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

Kabule göre de;

2- Suçun saat 00.30 sıralarında 5237 sayılı Yasanın 6/e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığı halde, aynı Yasanın 143/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesinde ön görülen cezanın alt sınırı üç yıl olduğu gözetilmeden, temel cezanın yazılı şekilde iki yıl olarak belirlenmesi,