Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/4036 K.2012/6366

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için yakınana ait işyeri olan mağazaya, camını kırarak giren sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından zamanaşımı içinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Olay yerine ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerinin, çevredeki vatandaşların sanığın gittiği yönü göstermesi üzerine takipte kesinti oluşarak çevrede yaptıkları araştırma neticesinde sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında suçun tamamlandığı gözetilmeden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilerek 5237 sayılı TCK 35.maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi;5237 sayılı yasanın 143 ve 35.maddeleri ile uygulama yapılırken anılan yasanın 61/6. maddesine aykırı olarak sonuçta 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası yerine 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve sanığın adli sicil kaydına göre Bursa

4.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2000. gün, 1999/133 esas ve 2000/167 karar sayılı hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58 maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,