Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/4262 K.2012/6500

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun da bir güvenlik tedbiri olarak düzenlenen kazanç müsaderesinin konusunun; bir suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançları oluşturmaktadır. Amaç mağdurun hakkının korunmasıdır. Bu husus 5237 sayılı TCK.nun 55.maddesinin 1.fıkrasının son cümlesinde “bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir.” hükmüne yer vermek suretiyle vurgulanmıştır.

Dolayısıyla el konulmuş olan maddi menfaatlerin suçun mağduruna iade edilebildiği veya iade edilebilme olanağının bulunduğu ya da suçun mağdurunun belli olduğu durumlarda kazanç müsaderesine hükmetmesine gerek kalmayacaktır. Çünkü bu durumda suçun mağduru “kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan değeri” sanıktan talep etme hak ve olanağına sahiptir.

Hal böyle olunca; oluş ve dosya kapsamına göre yasal koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 55.maddesi uyarınca kazanç müsaderesine hükmolunması,