Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/4937 K.2010/3294

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanığın yakınanlara ait işyerlerine girip altın yüzüklere baktığı sırada bir kısmını aldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 142. maddesinin 1. fıkrasının b bendi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) Sanığın, yakınan ...'ün herhangi bir başvurusu olmadan suça konu yüzüğü sattığı yeri göstermek ve satın alanın da zararını karşılamak suretiyle, iadeyi sağladığı ve koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,