Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/5313 K.2010/274

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz edilmediğinin anlaşılmasıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında geceleyin birden çok kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içinde soruşturma yapılması olanaklı kabul edilmiş;

Sanıkların olay gecesi, noterlik dairesinde bulunan ve notere ait olduğu anlaşılan çelik kasanın kapısını açıp, içinden para çaldıktan sonra, aynı işyerinde bulunan ve orada çalışan katipler tarafından kullanıldığı herkes tarafından bilinebilecek olan banko çekmecesinde bulunan yakınan ...’a ait ziynet eşyalarını çalmaları biçimindeki eylemlerinin, iki ayrı suçu oluşturmasına karşın, yazılı biçimde TCY.nın 43/1. maddesiyle eksik ceza verilip, sanık ...’nun adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas hükümlülüğü nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,