KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/5334 E., 2010/5103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
B- Sanıklar hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 13.06.2006 tarihli “Olay Vukuatlı Yakalama ve Geçici Muhafaza Altına Alma Tutanağı” içeriğine göre, sanıklar olaydan sonra kuşku üzerine yakalandıklarında, suçlarını kabullenip çaldıkları eşyaları sakladıkları yeri göstererek yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2- Suçta kullanıldığı gerekçesiyle zoralımına karar verilen aracın, trafikte ... Otomotiv İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi adına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında; aracın sanıklara ait olup olmadığı araştırılmadan veya aracın ruhsat sahibi şirket yetkilisi tarafından suçta kullanılacağını bilerek sanıklara verildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, aracın zoralımına karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/5334, K. 2010/5103, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama