Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6086 K.2012/16674

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın rampada istifli vaziyette bulunan ve orman idaresine ait olan odunları çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinin 1-a. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 1-e. fıkra ve bendi ile uygulama yapılması,

2-Sanık ...'nun, Bozkurt Orman İşletme Müdürlüğüne ait 3 ster odunu taşımakta kullandığı "kendi adına kayıtlı" olan araç ile çalınan malların değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilerek, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları, karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden 37 AB 293 plakalı kamyonetin müsaderesine karar verilmesi,

3-Sanığın cezasından 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken, “2 yıl 5 ay 5 gün” yerine hesap hatası sonucu “2 yıl 5 ay 25 gün” şeklinde fazla ceza tayini, 4-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Uygulamaya göre de;

5-Sanığın eylemi, orman suçu olmamasına karşın, 5237 sayılı Yasanın 54. maddesi yerine, 6831 sayılı Yasanın 108/son maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,