Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6278 K.2012/18162

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Daha önceden sanıkları tanımayan ve iftira atması için bir neden bulunmayan mağdure ...’ın yardım istemek için bağırarak çağırdığı ağabeyleri yakınanlar ... ile ...’a ve olaydan hemen sonra alınan ifadesinde kolluk görevlilerine, “İşyerine müşteri gibi giren sanıklardan ...’ın kendisine doğru bıçak tuttuğunu, diğer sanık ...’in de bu sırada yazar kasanın çekmecesindeki paranın tamamını aldığını ve birlikte kaçtıklarını” söylediği,

yakınanların takibi ve olay yerine gelen polislerin müdahalesi ile yakalanması için çalışılan sanık ...’ın üzerinden bıçak düştüğü, diğer sanık ...’in üzerinden de aldıkları paranın bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-d. maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, mağdure ve yakınanların sonradan değiştirdikleri ifadelerine dayanmak suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2- Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı “Kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,