Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/6546 K.2012/18634

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrür uygulaması sırasında uygulama maddesinin 81/2-3, teşebbüs maddesinin 61. ve içtima maddesinin 71 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, saat 21:30' da şahsi çeviklikle tırmandığı yakınan ...’nın penceresini sert bir cisimle zorlayarak yakınana ait eve girip hırsızlık suçunu işlediği ve yine şahsi çeviklikle tırmandığı yakınan Doğan Güler’in açık olan mutfak penceresinden eve girerek hırsızlığa kalkıştığının ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında;

eylemin iki kez 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143. (yakınan Doğan'a yönelik ayrıca 35.) maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/4. maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozma, (Yakınan Gökhan'a yönelik olayda ise 151/1. maddesindeki mala zarar verme) suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları bakımından 5271 sayılı CMK.'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı ise de.

765 sayılı Yasa ile yapılan uygulamaya göre sonuç cezaların açıkça lehe olduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.