Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/7284 K.2012/14952

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2007 gün ve 2007/6-195 esas, 2007/197 sayılı kararı ışığında, sanığın yakınanın konutuna girerek 2 adet cep telefonu, 30 TL ve kol saati ile birlikte aldığı otomobilinin anahtarıyla konuttan çıkıp hemen konutun önünde bulunan otomobili çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, araya zaman aralığı girmediği ve eylemin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken ... bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiği ve bu nedenle hakkında anılan Yasanın 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunun, 5271 sayılı CMK’nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de; Yakınanın aracını 00.15 sıralarında sokağa park ettiği, 02.30'da uyuduğu 09.30'da uyandığında aracı ile diğer eşyasının çalındığı, 11.00 sıralarında polislerin arandığı, suç tarihinde güneşin 06.36'da doğup, 19.23'te battığı, gece vaktinin 05.36'da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinden uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi;