Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/80 K.2012/8470

TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 168

TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 142

"İçtihat Metni"

ÖZET

OLAY SONRASI HASTANE KAYITLARI İLE KOLLUK TARAFINDAN BİLİNEN KİŞİLERDEN OLMASI NEDENİYLE KİMLİK BİLGİLERİ TESPİT EDİLİP ARANILMASINA BAŞLANILAN SANIĞIN OLAYDAN BİRKAÇ SAAT SONRA KONUTUNA YAKIN BİR NOKTADA GÖRÜLDÜĞÜ, KİMLİK SORULMASI ÜZERİNE MAĞDURA AİT CEP TELEFONUNU SUÇTAN KURTULMAK İÇİN ATIP KAÇTIĞI OLAYDA. YASAL MANADAKİ ETKİN PİŞMANLIK KOŞULLARININ BULUNMA­DIĞI GÖZETİLMELİDİR. ANCAK. YASA NORMUNA YANLIŞ ANLAM VERİLİP, 5237 SAYILI TCK’NIN 168/1.

MADDESİ İLE UYGULAMA YAPILIP NOK­SAN CEZA TAYİNİ VE ANILAN UYGULAMAYA GÖRE DE HESAP HATASI YAPILMASI KANUNA AYKIRI İSE DE. ÖNCELİKLE, YANILGILI UYGULAMA SEBEBİYLE ORTAYA ÇIKAN SONUÇTAN SANIĞIN İKİNCİ KEZ YARARLANDIRIL­MASI HAKKANİYETE AYKIRI SONUÇLAR DOĞMASINA, ADALET VE EŞİTLİK İLKELERİNİN ZEDELENMESİNE YOL AÇACAĞINDAN, KARŞI TEMYİZ BULUN­MADIĞINDAN VE SONUÇ CEZA SANIK LEHİNE OLDUĞUNDAN BOZMA NE­DENİ YAPILMAMIŞTIR.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık Aydın hakkında E… Devlet Hastanesi’ne yönelik tekerlekli san­dalye çalma eyleminden 13.03.2008 günlü 2008/1706-2008/409 nolu iddia­name ile cezalandırılması için açılan kamu davasından hüküm kurulmamasına karşın; zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Tüm dosya içeriğine göre olay sonrası hastane kayıtları ile kolluk ta­rafından bilinen kişilerden olması nedeniyle kimlik bilgileri tespit edilip ara­nılmasına başlanılan sanık Aydın’ın olaydan birkaç saat sonra konutuna yakın bir noktada görüldüğü, kimlik sorulması üzerine mağdura ait cep telefonunu suçtan kurtulmak için atıp kaçması şeklinde gelişen eyleminde; yasal ma­nadaki etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı düşünülmeden yasa normuna yanlış anlam verilip, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılıp noksan ceza tayini ve anılan uygulamaya göre de hesap hatası yapılması kanuna aykırı ise de;

öncelikle yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkan so­nuçtan sanığın ikinci kez yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağından sonuç ceza adı geçen sanık lehine olduğundan ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCY’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl­mamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde ince­lenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelen­dirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları ye­rinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı ta­mamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullan­maktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Aydın ile eşi Sünbül’ün ve Teoman, Tamer’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında hüküm fıkrasından “53/1 maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak,