Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/8312 K.2011/49797

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık Zünbül Özkıran’ın diğer sanıklarla birlikte müşteri gibi gittikleri yakınana ait kuyumcudan altın çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 491/3-son,

102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e ,66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda. 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 491/3-son maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 21.03.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,