Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/8693 K.2012/19011

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yanında iki kişi olduğu halde, olay günü saat 15.30 sıralarında yakınanın yanına gelerek, yakınandan içki parası istediği, yakınanın parası olmadığını söylemesi üzerine, sanığın yanında bulunan kişilerin yakınanın kollarını arkadan tuttukları, sanığın ise yakınanın cebinden 5 TL parayı aldığı ve neştere benzeyen cisimle yakınanın dudağında kesi olacak şekilde yaralaması şeklinde gelişen eylemde; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c maddesine uyduğu, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a maddesi ve malın değeri azlığı nedeniyle aynı Yasanın 150.maddesi uygulandığı,

gerekçeli kararda ise; sanığın eylemi birden fazla kişi ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nın 149/1-h maddesinin ve etkin pişmanlık olmamasına rağmen aynı Yasanın 168.maddesinin uygulanması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında mübayenet olması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,