Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/8746 K.2012/4010

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 9. maddesinin üçüncü fıkrasında, lehe yasanın saptanmasında başvurulacak yöntem düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca, önceki hükümde ... kabul edilen olaya, önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili tüm hükümlerinin birbirlerine karıştırılmaksızın uygulanmasını ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesini gerektirmektedir.

Bu belirleme, herhangi bir inceleme, araştırma, kanıt tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmeyen; eylemin suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması ya da önceki hükümle belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdiri gerektirmemesi gibi hallerde, evrak üzerinde yapılabilecektir.

Ancak; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmiş olması, cezanın, 5237 sayılı TCY'nın 61. maddesi gözetilerek tayin ve takdirinin gerekmesi, artırım ve indirim oranlarının belirlenmesinin takdiri gerekmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihinin söz konusu olması, seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerin değerlendirilmesinin gerekmesi, önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınması gibi durumlarda, duruşma açılarak değerlendirme yapılmalıdır.

İnceleme konusu somut olaya gelince; her iki Yasa hükümlerinin bir bütün olarak uygulanması durumunda, 765 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kurulan hükmün açıkça hükümlü yararına olduğu, uyarlama yargılamasının duruşma açılarak yapılmasının sonucu değiştirmeyeceği ve kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlüler hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın ve 491/ilk-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlülerin İETT otobüs durağındaki bilgi levhasını keserek çalmaya çalışmaları biçiminde eylemin işlediğinin anlaşılması karşısında; kararın gerekçe bölümünde lehe Yasanın belirlenebilmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-c maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.