Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/8827 K.2010/16914

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya arasında yer alan “olay yeri inceleme raporu” içeriğinden, sanığın oturma odası penceresini tornavida ile kanırttırarak açmak suretiyle eve girdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında zamanaşımı içinde mala zarar verme suçundan soruşturma yapılması olanaklı görülmüştür

02.10.2007 günlü hükmün sonunda yer alan yasa yoluyla ilgili bölümde; yasa yoluna başvuru biçiminin gösterilmemesi nedeniyle yanıltıcı nitelikte olduğu ve geçerli bir tebliğe bağlanan sonuçları doğurup, sürenin başlamasını sağlamayacağı, sanığın 03.12.2008 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin 17.12.2008 günlü “temyiz talebinin reddine” ilişkin kararı kaldırılarak, 02.10.2007 günlü hükme yönelik ve kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,