KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/9965 E., 2010/10110 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’a hükmolunan her bir cezasının süresine göre, duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi uyarınca REDDİNE;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından; sanık ...’ın, diğer sanıklarla suç işlemek konusunda önceden anlaşıp, talimatlar vererek eyleme doğrudan katıldığı ve hakkında TCY.nın 37/1. maddesinin uygulanması gerekirken, azmettiren olarak kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,
aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yakınanın köydeki evine bitişik, giriş kapısı ayrı ve bahçe içinde bulunmayan ahırın, evin eklentisi sayılamayacağı gibi işyeri niteliğinde de bulunmadığı düşünülmeden, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/9965, K. 2010/10110, 17 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama