Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/10012 K.2010/20807

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların girdikleri yerin, konut veya eklentisi niteliğinde olmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi ile en üst oran olan 1/3 oranında uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeyerek aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-) Sanık ...’ın, çaldıkları 5 adet büyükbaş hayvanı sakladıkları yeri göstermek suretiyle iadeyi sağladığı ve koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, 4-) Adli sicil kaydına göre, Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/483-68 esas ve karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması,

5-)Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,