Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/10217 K.2013/13141

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında yağma suçu nedeniyle verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 148 ve 149. maddelerindeki suç ile 765 sayılı TCK.nun 499. maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların, birlikte ödeme yapmak üzere verilen paradan 1100 TL kısmını harcayan yakınanı otomobile bindirip şirkete ait büroya getirdikten sonra demir sopalar, tekme ve yumrukla vurmak suretiyle 5.000 TL bedelli senet imzalatıp yağmaladıkları, yakınanın ailesinin durumu kolluk güçlerine bildirmesinden sonra mağdurun iş yerinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;

eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c-d-h madde ve fıkralarında belirtilen yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2,3-a,b madde ve fıkralarındaki kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, lehe Yasanın belirlenmesi sırasında; sanığın eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi, 31, 33; 456/2, 457/1. maddeleriyle; neticesi sebebiyle ağırlaşmış olmayan yaralama eylemi nedeniyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 149/2. maddesi uyarınca, ayrıca ceza tayin edilmesi gerekmediği gözetilerek, aynı Yasanın 149/1-a-c-d-h, 53;

109/2, 3-a-b,53. maddelerinin bir bütün halinde uygulanarak hüküm kurulması gerekirken, kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunun bağımsız biçimde 765 ve 5237 sayılı Yasalardaki yaptırımları karşılaştırılarak 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı biçimde uygulama yapılması,

2-Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 499. maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesi, 31, 33. maddelerine göre,01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1-a-c-d-h, 53; 109/2, 3-a-b, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından;sanıklar yararına olan Yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemesi,