KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/11010 E., 2013/7891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık hakkında yakınanlara yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde:
Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmış olmakla yapılan incelemede:
Hırsızlık suçu sağlık ocağından işlendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanunun 142/1-b maddesinin uygulanması, sonuca etkili bulunmadığından; eski ve yeni Yasa karşılaştırılması sırasında 5237 sayılı Yasa'da mala zarar verme suçuna ilişkin 152/1-a maddesinin gözetilmemesi de, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında yakınanlara yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre,
suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın gündüz vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal eyleminin, suç tarihi itibariyle şikayete tabi olduğu, ancak yargılama sırasında yakınanların şikayetlerinin bulunmadığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu suç yönünden düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/11010, K. 2013/7891, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama