KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/11472 E., 2013/8178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, aynı Yasanın 53.maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1.fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.madde ve fıkraları gereği sanıklar ... ve ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-Uyap sisteminden alınan sanık ...'ya ait nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 07.03.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/11472, K. 2013/8178, 16 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama